Ergenlik dönemi genellikle kızlarda 11-20 yaş, erkeklerde 13-20 yaşa aralığında gerçekleşiyor. Bu dönemdeki gençler genellikle karamsar, huzursuz ve sıkıntılıdır. Bu dönemde her genç kendisine güven verecek, bu durumun yaşa bağlı olarak herkesin başına gelen bir durum olduğunu kendisine anlatacak bir anne-babaya ihtiyaç duyar.

Bu dönemdeki gençler otoriteye karşı olurlar. Söz dinlememe, eleştirme ve hata bulma gibi özellikler de gösterirler genellikle. Yetişkinler bu dönemdeki çocuklara baskılı davranmak yerine, sevgi göstermeli, güven vermeli ve onları önemsemelidirler.

Gelişme dönemindeki bir çocuğa, “çocukluğu bırak, sen artık büyüdün, kocaman adam oldun” gibi tutumlar çocukların gelişimini olumsuz etkiler.

Bu dönemdeki gençler anlaşılmadıklarını düşünürler. Bu nedenle bu yaşta çocuğu olan ebeveynler, eleştirmeden, yargılamadan onları dinlemeli ve kendilerini anlatmasına fırsat vermelidirler. Özellikle karşı cinsle ilgili konularda kendilerini dinleyecek birine ihtiyaç duyarlar. Unutmayın, siz bu konuları aile içinde güvenli bir ortamda çocuklarınıza anlatmazsanız, onlar bu konuları öğrenecekleri birini mutlaka bulurlar.

Anne – babalar bu yaştaki çocuklarını kendine benzetmek yerine, onun kendi karakteristik özelliklerini ortaya çıkarmasına yardımcı olmalıdırlar.

Bu yaştaki bir genci aşağılamak, başkalarıyla kıyaslamak onu kaygılandırır, kendine güvenini yok eder ve çatışma oluşmasına sebebiyet verir. Özgüvenini kaybetmemesi için, onu akranlarının yanında aşağılamamak gerekir.

UNUTMAYIN, her anne-baba bir gün ergen olmuştur. Bu yaşta öğrenilmesi gerekenleri çocuklarına doğru bir şekilde anlatmak da anne-babalar olarak bizlerin görevidir.

Çünkü hayat boşluk tanımaz !